13 Φεβρουαρίου 2026 - Οι εικόνες από το Μακάρειο προκαλούν οργή. Υπάρχουν στιγμές που δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια.
Παγκόσμια Ημέρα κατά του παιδικού καρκίνου και την ίδια στιγμή ακούμε καταγγελίες για τις συνθήκες στην Παιδοογκολογική Κλινική. Τρυπάνια την ώρα που παιδιά αναρρώνουν από χειρουργεία. Σκόνη και πτώση χώματος σε έναν χώρο με ανοσοκατασταλμένους ασθενείς. Διαρροές νερού και αναστάτωση σε οικογένειες που ήδη ζουν την πιο δύσκολη περίοδο της ζωής τους.
Οι γονείς ζητούν κάτι απλό: ασφάλεια, καθαρό περιβάλλον, λίγη ηρεμία για τα παιδιά τους.
Ο ΟΚΥΠΥ παραδέχεται ότι οι αντιδράσεις είναι δικαιολογημένες και ότι έχουν ληφθεί μέτρα. Όμως όταν φτάνουμε στο σημείο να τρέχει νερό με χώμα ή να χρειάζεται μεγάφωνο για να ακουστεί ένα κουκλοθέατρο μέσα στον θόρυβο, τότε κάτι στον σχεδιασμό έχει αποτύχει.
Τα έργα αναβάθμισης έπρεπε να είχαν οργανωθεί με απόλυτη προτεραιότητα τη λειτουργία της Κλινικής. Με πλήρη απομόνωση των εργασιών, με αυστηρή επιτήρηση, με εναλλακτικά σενάρια στην περίπτωση που οι συνθήκες παρεκκλίνουν απο τα πρότυπα ασφάλειας και διαφύλαξης της αξιοπρέπειας των ασθενών.
Και πάνω από όλα, χρειάζεται καθαρή πολιτική απόφαση για το μέλλον.
Δεν γίνεται διαρκώς να συζητάμε για «προσωρινές λύσεις» όταν πρόκειται για ασθενείς, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αθαλάσσας. Χρειάζεται ένα σύγχρονο, αυτόνομο παιδοογκολογικό κέντρο, σχεδιασμένο από την αρχή με προδιαγραφές που ανταποκρίνονται στις ανάγκες του σήμερα.
Το Volt καλεί:
Άμεση ανεξάρτητη αξιολόγηση των συνθηκών ασφάλειας και υγιεινής.
Δημόσια ενημέρωση με σαφές χρονοδιάγραμμα και διαφάνεια για κάθε στάδιο των εργασιών.
Συγκεκριμένο πλάνο για νέα υποδομή, ώστε να σταματήσει ο φαύλος κύκλος των «προσωρινών λύσεων».
Σήμερα, δεν αρκούν τα σύμβολα και οι αναρτήσεις. Η πραγματική τιμή προς τα παιδιά και τις οικογένειες τους ειναι η έμπρακτη διασφάλιση ότι το σύστημα υγείας στέκεται στο ύψος της ευθύνης του - κάθε μέρα. Όταν μιλάμε για παιδιά με καρκίνο, ο πήχης οφείλει να βρίσκεται στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο.